Rankingi Zagłębie Sosnowiec – miejsce w polskiej piłce

Zagłębie Sosnowiec to klub, który przez dziesięciolecia budował swoją pozycję w polskiej piłce, przechodząc od lokalnych rozgrywek do ścisłej czołówki ekstraklasy. Obecnie zajmuje 15. miejsce w tabeli wszech czasów Ekstraklasy, co plasuje go wśród najbardziej utytułowanych polskich zespołów – mimo że od lat 90. zmaga się z problemami finansowymi i organizacyjnymi. Rankingi Zagłębia Sosnowiec to opowieść o wzlotach z lat 60. i 70., gdy klub regularnie walczył o najwyższe trofea, oraz o trudnym okresie transformacji, który zepchnął zespół na niższe szczeble rozgrywkowe. Cztery Puchary Polski, czterokrotne wicemistrzostwo kraju i 36 sezonów w najwyższej klasie rozgrywkowej to dorobek, którym może pochwalić się niewielu.

Pozycja w historycznych rankingach polskiej piłki

Zagłębie zajmuje 15. miejsce w tabeli wszech czasów Ekstraklasy, rozgrywając 36 sezonów w pierwszej lidze, począwszy od roku 1955 i kończąc na sezonie 2018/19. To solidny wynik, biorąc pod uwagę, że wiele klubów z bogatą historią nigdy nie osiągnęło takiej regularności występów na najwyższym poziomie.

W latach 1955–1958, 1960–1986, 1989–1992, 2007–2008, 2018–2019 klub występował na najwyższym poziomie rozgrywkowym w Polsce. Najbardziej stabilny okres to lata 1960-1986, kiedy Zagłębie przez ponad ćwierć wieku nieprzerwanie grało w elicie. To właśnie wtedy klub zbudował fundamenty swojej pozycji w rankingu historycznym, stając się jedną z najbardziej rozpoznawalnych marek piłkarskich w kraju.

Przez dekady zespół z Sosnowca należał do elity polskiej piłki, spędzając w ekstraklasie 48 sezonów

Od sezonu 2024/2025 Zagłębie występuje w II lidze, będąc czterokrotnym zdobywcą Pucharu Polski oraz czterokrotnym wicemistrzem Polski. Ta pozycja w rankingach pucharowych stawia klub w elitarnym gronie – niewielu zespołów może pochwalić się czterema triumfami w tym prestiżowym turnieju.

Złote lata – dominacja w latach 60. i 70.

Zagłębie zdobyło dwa Puchary Polski (1962 pokonując w finale Górnik Zabrze 2:1 i w 1963 pokonując Ruch Chorzów 2:0), Wicemistrza Polski (1964, 1967), trzecie miejsce w rozgrywkach Ekstraklasy (1962, 1963, 1965). To był okres, gdy sosnowiczanie regularnie mierzyli się z najlepszymi zespołami w kraju i nie schodziły z podium.

Lata 70. przyniosły kolejną falę sukcesów. W 1977 roku w finale Pucharu Polski Zagłębie pokonało Polonię Bytom 1:0, a rok później (1978) ogrywając Piasta Gliwice 2:0. Klub zdobył dwa Puchary Polski z rzędu, co było wyjątkowym osiągnięciem. W tym okresie Zagłębie było również wicemistrzem Polski (1972) oraz zajmowało piąte miejsce w rozgrywkach ekstraklasy (1968, 1969, 1970, 1975, 1977).

W sezonie 1961/62 Zagłębie Sosnowiec straciło mistrzostwo Polski o jeden punkt, zajmując drugie miejsce za Polonią Bytom. Ten sezon pokazał, jak blisko tytułu mistrzowskiego był klub – mimo że nigdy go nie zdobył, regularnie walczył o najwyższe cele.

Osiągnięcie	Lata	Szczegóły
Puchar Polski	1962, 1963, 1977, 1978	4 triumfy w krajowym pucharze
Wicemistrzostwo Polski	1955, 1963/64, 1966/67, 1971/72	4 razy o krok od tytułu
3. miejsce w lidze	1962, 1962/63, 1964/65	Regularnie na podium
Półfinał Pucharu Karla Rappana	1966/67	Sukces międzynarodowy

Europejskie przygody i międzynarodowe sukcesy

Po zdobyciu Pucharów Polski Zagłębie brało udział w europejskich rozgrywkach. W 1962 roku grając w Pucharze Zdobywców Pucharów z Upjest Dozsa Budapest (0:5, 0:0). Rok później sosnowiczanie zmierzyli się trzykrotnie z drużyną Olimpiakosu Pireus (1:2, 1:0, 0:2). Choć wyniki nie były spektakularne, samo uczestnictwo w europejskich pucharach budowało rangę klubu.

W 1964 sosnowiczanie zostali mistrzami International Soccer League, czyli międzynarodowej ligi, która promowała w Stanach Zjednoczonych piłkę nożną. To było wyjątkowe osiągnięcie – Zagłębie reprezentowało Polskę za oceanem i zdobyło prestiżowy tytuł, pokazując klasę na arenie międzynarodowej.

Zagłębie zdobyło Puchar Interligi Amerykańskiej oraz grało o Puchar Ameryki, gdzie doznało porażki w finałowym dwumeczu Duklą Praga (1:1,1:3). W turniej tym Zagłębie rywalizowało z AEK Ateny, Victoria Guimares, Crvena Zveda Belgrad, Werder Brema, Schwechater. Te międzynarodowe tournée budowały pozycję klubu i pokazywały, że sosnowiczanie mogą rywalizować z europejską czołówką.

Przy sześciu podejściach (pięciokrotnie Puchar Zdobywców Pucharów i raz Puchar UEFA) nigdy nie przebrnął przez pierwszą rundę

Rekordy frekwencji i wielkie mecze

W spotkaniu rozegranym 2 października w Sosnowcu padł rekord frekwencji Stadionu Ludowego podczas meczu z Olimpiakosem Pireus. Stadion przy alei Mireckiego tętnił życiem, a kibice z Sosnowca pokazywali, że potrafią stworzyć gorącą atmosferę na miarę europejskich aren.

Spotkanie to ściągnęło rekordową frekwencję na tym szczeblu rozgrywek, która wyniosła ponad 14 000 widzów – rekord padł podczas meczu w III lidze w 2004 roku, gdy Zagłębie mierzyło się ze Śląskiem Wrocław. To pokazuje, jak wielki potencjał kibicowski ma klub, nawet gdy gra na niższych szczeblach rozgrywkowych.

Królowie strzelców i legendy klubu

Choć Zagłębie nigdy nie sięgnęło po mistrzostwo Polski, aż trzech piłkarzy klubu zostało królami strzelców. Mowa tu o Józefie Gałeczce (1964 – 18 goli), Andrzeju Jarosiku (1970 – 18 bramek i 1971 – 13 bramek) oraz Włodzimierzu Mazurze (1977 – 17 goli). To pokazuje, że w rankingach strzelców Zagłębie zawsze zajmowało wysoką pozycję.

Andrzej Jarosik – uczestnik Igrzysk Olimpijskich w Monachium w 1972 roku. Król Strzelców Ekstraklasy (1970, 1971). Zdobywca „Złotych Butów” w plebiscycie „Sportu” w 1966 roku. 25 rozegranych spotkań w reprezentacji Polski. Jarosik to postać, która symbolizuje złote lata Zagłębia – snajper, reprezentant kraju i zdobywca indywidualnych trofeów.

Piłkarz	Mecze w ekstraklasie	Bramki	Okres gry
Roman Bazan	304	–	Lata 60-70.
Włodzimierz Mazur	282	79	Lata 70.
Wojciech Rudy	275	–	Lata 60-70.
Andrzej Jarosik	265	113	Lata 60-70.
Józef Gałeczka	253	98	Lata 60.

Zawodnicy Zagłębia regularnie powoływani byli także do reprezentacji Polski – najczęściej grali w niej Wojciech Rudy (38 meczów), Andrzej Jarosik (25 meczów) oraz Roman Bazan (21 meczów). W czasach, gdy transfery były rzadsze, piłkarze budowali kariery w jednym klubie, co przekładało się na stabilność zespołu i jego pozycję w ligowych rankingach.

Rekordy klubowe i statystyki

Zagłębie Sosnowiec po raz pierwszy zadebiutowało w ówczesnej I lidze (obecnie ekstraklasa) 20 marca 1955 roku, pokonując u siebie Górnika Radlin 4:0. Ten mecz zapoczątkował wieloletnią przygodę klubu w najwyższej klasie rozgrywkowej.

Najwyższym zwycięstwem Zagłębia w lidze było 6:0 nad ŁKS-em Łódź w 1966 roku, natomiast najwyższą porażką dwa rezultaty 0:7 – najpierw z ŁKS-em w 1958 roku, a następnie ze Śląskiem Wrocław w 1991 roku. Te ekstrema pokazują, jak zmienna była forma Zagłębia w różnych okresach – od dominacji w latach 60. po trudności w latach 90.

Roman Bazan – 304 mecze w ekstraklasie w barwach Zagłębia – to rekord, który może nigdy nie zostać pobity

Czesław Uznański odnotował pierwsze trafienie w starej I lidze (obecnie ekstraklasa) podczas meczu z Górnikiem Radlin (20 marca 1955, w 23. minucie – 4:0), a także 100. bramkę w najwyższej klasie rozgrywkowej (30 czerwca 1958, w 16. minucie starcia z Polonią Bydgoszcz – 1:3). To właśnie pan Czesław, podczas meczu z bydgoską Gwardią (21 października 1956r.), zdobył pierwszego gola na Stadionie Ludowym. Te symboliczne trafienia zapisały się w historii klubu.

Upadek i próby odbudowy

Sezon 1997/98 okazał się ostatnim w ekstraklasie – po 48 sezonach w najwyższej klasie rozgrywkowej klub spadł do drugiej ligi. Przemiany ustrojowe po 1989 roku, problemy finansowe i rosnąca konkurencja ze strony bogatszych klubów sprawiły, że Zagłębie traciło swoją pozycję w rankingach.

Narastające problemy finansowe i organizacyjne doprowadziły do degradacji sportowych oraz upadłości klubu w 1993 roku. Dzięki wsparciu władz miasta działalność została wznowiona pod nazwą MOSiR Sosnowiec. W 1995 roku przyjęto nazwę Sosnowieckie Towarzystwo Sportowe Zagłębie Sosnowiec. Rozpoczął się żmudny proces odbudowy od V ligi, który trwał kilka lat.

Największym sukcesem tego okresu był awans do Ekstraklasy w sezonie 2006/2007. Dnia 2 sierpnia 2007 Wydział Dyscypliny PZPN za udział w największej w historii polskiego futbolu ujawnionej aferze korupcyjnej ukarał Zagłębie Sosnowiec degradacją o jedną klasę rozgrywkową, karą czterech ujemnych punktów oraz grzywną w wysokości 50 tys. złotych. Ten skandal zniweczył szanse na stabilizację w ekstraklasie i zepchnął klub na niższe pozycje w rankingach.

Powrót do ekstraklasy w 2018 roku

27 maja 2018, po zwycięstwie 1:0 z Ruchem Chorzów, Zagłębie Sosnowiec po 10 latach przerwy powróciło do Ekstraklasy. To był moment wielkiej radości dla kibiców, którzy przez lata wspierali klub w trudnych momentach. Niestety, pobyt w najwyższej klasie rozgrywkowej trwał tylko jeden sezon, a pozycja Zagłębia w rankingach ponownie spadła.

Obecna sytuacja i miejsce w polskiej piłce

Od 2019 roku Zagłębie występuje nieprzerwanie w I lidze, walcząc o stabilizację i powrót do elity. Jednak od sezonu 2024/2025 klub gra w II lidze, co jest kolejnym krokiem wstecz w rankingach rozgrywkowych. Pozycja Zagłębia Sosnowiec w obecnych rankingach klubowych jest daleka od tej z lat świetności.

Ranking Zagłębia w klasyfikacji wszech czasów plasuje zespół z Sosnowca w środku stawki, wyprzedzając wiele klubów, które nigdy nie osiągnęły takiej regularności występów na najwyższym poziomie. To pokazuje, że mimo obecnych trudności, historyczny dorobek klubu pozostaje imponujący.

Pozycja Zagłębia w rankingach klubowych systematycznie spada od lat 90., ale cztery Puchary Polski to osiągnięcie, którego może pozazdrościć wiele klubów z ekstraklasy

Kibice i potencjał klubu

Kibice Zagłębia Sosnowiec tworzą jedną z najbardziej lojalnych grup w polskim futbolu. Kibice Zagłębia Sosnowiec przyjaźnią się z kibicami Legii Warszawa (od połowy lat 70.), Olimpii Elbląg (od drugiej połowy 2004 roku), BKS Stal Bielsko-Biała (od 1982 roku). Te przyjaźnie kibicowskie pokazują, że Zagłębie ma silną pozycję w polskiej subkulturze kibicowskiej.

Po kilku latach gry w drugiej lidze na mecze Zagłębia przychodziło po około 20 tysięcy spragnionych pierwszoligowej piłki kibiców. Rekord frekwencji padł na meczu z Górnikiem Zabrze. Gazety napisały, że mecz oglądało około 26 tys. kibiców, w rzeczywistości było ich ponad 28 tys. To pokazuje, jaki potencjał ma klub i jak wierni są jego kibice.

Porównanie z innymi klubami

W kontekście rankingów historycznych Zagłębie Sosnowiec zajmuje pozycję porównywalną z takimi klubami jak Śląsk Wrocław czy Widzew Łódź – zespołami, które również przeszły przez okresy świetności i upadku. Cztery Puchary Polski stawiają Zagłębie w elitarnym gronie – więcej triumfów w tym turnieju mają tylko Legia Warszawa, Górnik Zabrze i kilka innych gigantów polskiej piłki.

Pod względem liczby sezonów w ekstraklasie (36) Zagłębie wyprzedza wiele klubów, które dziś grają w najwyższej klasie rozgrywkowej. To pokazuje, że pozycja Zagłębia w historycznych rankingach jest solidna, mimo obecnych problemów. Ranking wszech czasów to jedno z niewielu miejsc, gdzie klub nadal zajmuje wysoką pozycję.

Przyszłość i szanse na powrót

Klub ma bogatą historię i tradycje, ale także problemy finansowe i infrastrukturalne. Kluczem do sukcesu będzie stabilizacja ekonomiczna i konsekwentna praca nad rozwojem zespołu. Awans do ekstraklasy to cel odległy, ale realistyczny w perspektywie kilku lat.

Rankingi Zagłębia Sosnowiec pokazują zmienną formę – od czasów świetności w latach 50-70., przez trudny okres transformacji, aż po współczesne zmagania o stabilizację. Pozycja klubu w polskiej piłce jest dziś daleka od tej z lat świetności, ale historyczny dorobek pozostaje imponujący. Miejsce w rankingu wszech czasów Ekstraklasy (15. pozycja) to dowód na to, że Zagłębie przez dziesięciolecia było ważną częścią polskiego futbolu. Czy uda się odbudować świetność? Czas pokaże, ale kibice z Sosnowca nie tracą nadziei.